Bescherming van dit gebied
Op basis van de Politie Strafwet van 1915, artikel 44, is een vergunning vereist voor het jagen en vissen voor bij Resolutie aangewezen gebieden. Op 5 februari 1953 werd bij Resolutie van 1953 het eerste sanctuarium (heilig gebied voor vogels) aan de monding van de Coppenamerivier ingesteld ter bescherming van de broedkolonies van watervogels, in het bijzonder de rode ibis.
De afkondiging van een algemeen jachtverbod voor een strook land, 2 km diep, vanaf 1 km ten zuiden van de Boromofokreek tot 1 km ten oosten van de uitmonding van de Toniholokreek in de Atlantische oceaan.
Op 22 april 1966 kon bovengenoemd gebied bij Landsbesluit worden opgenomen in de rij der natuurreservaten en draagt sindsdien de naam Coppenamemonding Natuurreservaat.
Suriname heeft in 1985 het Coppenamemonding Natuurreservaat ingebracht op de list of Wetlands of International Importance (zogenaamde Ramsar Site). Op 4 maart 1989 zijn het Coppenamemonding Natuurreservaat, het Wia-Wia Natuurreservaat en het Bigi Pan Beheersgebied ingesteld als “Hemisphere Reserves” in het kader van de Western Hemisphere Shorebird Reserve Network. Deze 3 gebieden werden op dezelfde datum als tweeling gebied gekoppeld met 2 beschermde gebieden van Canada, omdat deze gebieden gebruikt worden door dezelfde trekvogels uit de noordpool gebieden.
Internationaal is afgesproken dat een gebied voor watervogels van Internationale betekenis is, als er in dat gebied geregeld meer dan 20.000 watervogels verblijven.